Pallotyni w Otwocku

Historia domu Księży i Braci Pallotynów w Otwocku, przy ulicy Żeromskiego 6, zaczęła się 5 lutego 1950 r. od nabycia dwóch drewnianych domków na zalesionej posesji. Arcybiskup warszawski Stefan Wyszyński, Prymas Polski, dnia 4 marca 1950 r. wyraził zgodę na założenie domu Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Otwocku. W części dobudowanej do domu głównego urządzono dom rekolekcyjny dla Zjednoczenia Apostolstwa katolickiego. Po pewnym czasie tę część przejęły władze miejskie I przeznaczyły na własne potrzeby. Kanonicznego erygowania domu Stowarzyszenia dokonała Rada Generalna dnia 12 listopada 1957 r.

Od samego początku prowadzono tu pracę duszpasterską, a następnie i katechetyczną przy małej kapliczce mieszczącej się w części domu. Starania o zezwolenia na budowę domu leczniczo-wypoczynkowego dla członków Stowarzyszenia oraz kościoła dla okolicznej ludności, zostało uwieńczone pozwoleniem władz państwowych, uzyskanym 12 marca 1981 r.

Plany całego kompleksu opracował Architekt Zbigniew Pawelski z Warszawy, co zostało zatwierdzone przez wydział Architektury w Warszawie dnia 1 czerwca 1983 r. Budowę dwupoziomowego kościoła rozpoczęto 15 lipca 1983 r. Po poświęceniu kaplicy urządzonej w podziemiach kościoła, zaczęto sprawować w niej liturgię od 25 grudnia 1983 r. Kamień węgielny, pochodzący z grobu św. Piotra i poświęcony przez papieża Jana Pawła II, wmurował do frontu kościoła 20 października 1985 r. biskup Jerzy Modzelewski. Konsekracji kościoła pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego dokonał 7 maja 1989 r. biskup Marian Duś. 28 lipca 1989 r. została erygowana parafia pod tym samym wezwaniem. W roku 1996 został otwarty dom rekolekcyjny który może przyjąć około 100 osób.

Odpust parafialny odbywa się w niedzielę Zesłania Ducha Świętego.

Księża i Bracia Pallotyni oprócz posługi w parafii oraz w domu rekolekcyjnym, posługują także jako kapelani w otwockich szpitalach i hospicjum, w żeńskich wspólnotach zakonnych oraz pełnią posługę rekolekcjonistów i spowiedników.